Code Center

اس استاروی مووی

دانلود فیلم ایرانی مشق شب با کیفیت عالی و لینک مستقیم

چهارشنبه , 17 آذر , 1395
پخش اختصاصی

دانلود فیلم ایرانی مشق شب با کیفیت عالی و لینک مستقیم 

دانلود فیلم مشق شب ایرانی جدید از اس استاروی

دانلود رایگان فیلم مشق شب

دانلود فیلم
موضوع : مستند
فرمت : mp4
حجم : 672 مگابایت
مدت زمان: 90 دقیقه
منتشر کننده: اس استاروی
محصول : ایران
سال ساخت : 1392
کارگردان : عباس کیارستمی
بازیگران : بابک احمدپور , فرهنگ اخوان , محمدرضا نعمت‌زاده
خلاصه فیلم مشق شب : این فیلم تحقیقی است مصور درباره تکالیف شب بچه ها. فیلم از زبان خود بچه‌ها به طرح این موضوع می پردازد. بی اطلاعی آنها از روش‌های جدید تدریس و سیاست‌های آموزشی در مدارس، مهمترین مسائل در این زمینه هستند که در فیلم مطرح می شوند …
توضیحات و اخبار این اثر : مشق شب فیلمی است ایرانی ساختهٔ عباس کیارستمی که در سال ۱۳۶۷ ساخته شد. این فیلم تحقیقی است مصور درباره تکالیف شب بچه ها. فیلم از زبان خود بچه‌ها به طرح این موضوع می پردازد. بی اطلاعی آنها از روش‌های جدید تدریس و سیاست‌های آموزشی در مدارس، مهمترین مسائل در این زمینه هستند که در فیلم مطرح می شوند.

دانلود فیلم مشق شب ایرانی جدید با حجم کم

لینک دانلود : دانلود فیلم مشق شب از uploadboy

آنونس فیلم: aparat

تلگرام سایت

==============مطالب مورد نیاز هر کاربر==============

چگونگی چسباندن صوت دوبله فارسی به فیلم 

آموزش رفع مشکل نمایش زیرنویس فارسی

برای درخواست فیلم مورد نظر خود کلیک کنید

با عضویت در خبرنامه اس استاروی مووی همیشه بروز باشید.

ایمیل خود را بدون www وارد کنید!

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

بیوگرافی نویسنده admin

مشاهده تمامی 11384 پست

مطالب مشابه با این مطلب

ارسال دیدگاه جدید

1 نظر ارسال شده
  1. نوید گفت:

    من فیلم «مشق شب» را این‌گونه توصیف می‌کنم: ده‌ها مصاحبه کشدار، تعدادی شات‌های معمولی تلویزیونی از مراسم صبحگاه بچه‌های مدرسه، به علاوه پشتوانه‌ای از یک شهرت کاذب که می‌تواند در یک جامعه بیمار سینمایی، یک فیلم معمولی تلویزیونی را به «مشق شب» تبدیل کند. حرف آخر را همین اول بزنیم: تا هنگامی که «بت‌پرستی» در میان ما رواج داشته باشد، «آدم‌ها» بزرگ می‌شوند نه «حقیقت» و آنگاه رفته رفته «حرف‌ها و افعال آن آدم‌های بت شده» جای «حق» را می‌گیرد و قضایای استدلالی بدین صورت در‌می‌آیند: «فلانی این‌چنین گفته است و چون فلانی چنین گفته، پس حق همین است.» البته بنده انکار نمی‌کنم که باید در برابر آدم‌هایی که به حقیقت رسیده‌اند همین گونه عمل کرد، اما ما کجا و حقیقت کجا!

    پیش از دیدن فیلم، سخت در انتظار بودم که ببینم این اثر جدید سینمایی که توسط آقای کیارستمی ابداع شده چطور چیزی است و البته با اینکه شستم تا حدی خبر دار بود که نباید به حرف و حدیث‌های جنابان منتقدان و سینمایی‌نویس‌ها کاملاً اعتماد کرد، اما باز هم هرگز امکان نداشت که بتوانم فاصله میان توهم محض با واقعیت را حدس بزنم… و اما بعد از دیدن فیلم… بعد از دیدن فیلم انتظارم مبدل به یک سؤال بزرگ شد: چه امری میان این آقایان نقدنویس با ماهیت فیلم «مشق شب» حائل شده که آن‌ها نتوانسته‌اند واقعیت را پیدا کنند: شهرت آقای کیارستمی؟ برخی فیلم‌های نسبتاً خوبی که پیش از این از ایشان دیده‌اند؟ اختصاص دادن یک بخش از جشنواره هشتم به مروری بر فیلم‌های ایشان؟ عدم شناخت سینما؟ وجود این واقعیت که منتقدان ما عموماً تجربه عملی کار سینمایی و تلویزیونی ندارند؟ هیاهوی بسیار برای هیچ؟ فقدان سلامت کافی در فضای سینمایی کشور؟ رعب و شیفتگی و فریفتگی در برابر روشن‌فکران؟… نمی‌دانم.

    «مشق شب» یک فیلم معمولی تلویزیونی است و در همین تلویزیون خودمان فیلم‌هایی به مراتب قوی‌تر از این ساخته و پخش می‌شود، چه از لحاظ تکنیک و چه از لحاظ مضمون. منتها آنچه که کار آقای کیارستمی را از دیگران تمایز می‌بخشد، ذکاوت روشن‌فکرانه ایشان در انتخاب مضامین است و اینکه ایشان هر موقع که اراده بفرمایند همه امکانات فیلمسازی کانون پرورش فکری در اختیارشان قرار می‌گیرد. آن «ذکاوت» را هم که عرض کردم، نوعاً همه خبرنگاران موفق شبکه‌های تلویزیونی در خارج از کشور دارا هستند و اگر رودربایستی‌ها را کنار بگذاریم، باید همه یا به این نتیجه واقع‌بینانه برسیم که فیلم‌هایی چون «مشق شب»، «کلوز آپ» و غیر آن، یک ژانر جدید سینمایی نیست و خصوصیتی که اعجاب منتقدان را برانگیخته، این است که آقای کیارستمی کارهایی را که باید در تلویزیون انجام شود، در سینما انجام می‌‌دهند… قبلاً نوشته‌ام که بنده آدم مبادی آدابی نیسبم و حتی حرف‌هایی که پرستیژ روشن‌فکری را درهم می‌ریزد، بر زبان می‌آورم.

    فیلم «مشق شب» از لحاظ مستند بودن هم ارزشی ندارد، برای اینکه اصلاً واقعی نیست؛ یک «تحقیق مصور» باید نسبت به واقعیت «بی‌طرف» باشد و یک تنه به قاضی نرود. در تمام طول فیلم حتی یک مصاحبه با «معلم»‌ها انجام نگرفته و کار با روش‌های معقول کارشناسی در امر پژوهش انجام نمی‌شود. در برابر همه استدلال‌هایی که در فیلم عنوان می‌شود، مربیان و صاحب‌نظران دیگری هم هستند که حرف‌هایی دارند بسیار مستدل و مستند به آمار، خلاف نظرهای آقای کیارستمی؛ اما کسی نظر آن‌ها را نمی‌پرسد، چرا که قرار است همه آن‌ها که در فیلم عنوان می‌شوند عواملی مؤید دیدگاه ایشان درباره تعلیم و تربیت باشند. یک برخورد غیر مغرضانه ایجاب می‌کند که حداقل حرف‌های این کارشناسان نیز در میان مجموعه این همه مصاحبه‌های خسته‌کننده و کشدار گنجانده شود و باز اگر کسی کارش ساختن فیلم‌های مستند باشد می‌داند که آقای کیارستمی چه بلایی بر سر بچه‌ها آورده تا از آن‌ها بازی گرفته است. باید وقایع پشت صحنه این فیلم کاملاً مورد بررسی قرار گیرد و همه آنچه که آقای کیارستمی در هنگام مونتاژ به دور ریخته است، بازبینی شود. شرایط خاصی که از لحاظ روانی برای بچه‌ها ایجاد شده در خود فیلم نیز مشخص است: زیر آن نورها، جلوی یک دوربین ناآشنا و در فضایی که بیش‌تر به اتاق بازجویی شباهت دارد و در برابر آقایی که یک عینک دودی به چشم زده و به او اجازه داده‌اند تا وارد سیر تا پیاز زندگی خصوصی و خانوادگی مردم بشود و ساعت‌ها بچه‌ها را بازجویی کند، آن هم با آن لحن بدون عاطفه و نسبتاً تحکم‌آمیز.

    بچه‌ها معمولاً در دنیای اوهام و تخیلات کودکانه خویش زندگی می‌کنند و اشاعه فیلم‌های کارتون نیز این خصوصیت را تعمیم بخشیده و به مراتب تشدید کرده است. از نظر آقای کیارستمی وقت بچه‌ها در خانه فقط باید صرف تماشای کارتون و برنامه‌های کودکان بشود و هر امر دیگری که با این ضرورت (!) منافات داشته باشد باید از زندگی بچه‌ها حذف شوند و خوب، خیلی‌ها هم با این نظر اشراف منشانه آقای کیارستمی موافقند و فیلم هم برای آن‌ها ساخته شده است.

    وی در ادامه می‌نویسد:

    بنده و بسیاری دیگر از کسانی که این فیلم را دیده‌اند و با من درباره آن سخن گفته‌اند، نه تنها از میان مصاحبه‌ها به نتایجی که آقای کیارستمی می‌خواست نمی‌رسیدیم بلکه مرتباً عذاب می‌کشیدیم که چرا فیلم درد این محرومان را نمی‌فهمد و چرا آقای کیارستمی این همه با فضای زندگی اجتماعی این بچه‌ها غریبه است و فقط دنبال سؤالات خودش را می‌گیرد و به هر ضرب و زوری هست و می‌خواهد معیارهای زندگی اشراف‌منشی را بر زندگی فقیرانه این بچه‌ها بار کند… و خوب، معلوم است که با توجه به این قرائن همه مسائل خیلی که واقعی باشد، با توجه به قرائن و شواهد مختلف و در میان مجموعه پلان‌های گوناگون، معانی متفاوتی پیدا می‌کند. یک صحنه گریه‌دار را می‌توان در میان مجموعه‌ای از نماها طوری قرار داد که کاملاً خند‌ آور شود. آنچه به همه نماهای فیلم معنا می‌بخشد، نگاه فیلمساز است و هر حرفی که همه وقایع را در جهت رسیدن به خود معنا می‌کند؛ چه در هنگام فیلمبرداری و چه در موقع مونتاژ. فیلمساز دائماً در حال انتخاب است ـ چه در فیلم داستانی و چه در فیلم مستند ـ و حرف او رفته رفته از میان همین انتخاب‌های پی‌در‌پی بیان می‌شود. انتخاب سرنوشت‌ساز دیگری نیز در همگام مونتاژ انجام می‌گیرد، که فیلم را به «پایان» می‌رساند.

    فیلم «مشق شب» فقط به نعل زده است و اگر حواس‌مان را جمع نکنیم یک نفر دیگر به شکلی موجه‌تر به میخ خواهد زد. بنده نمی‌دانم که اشکال کار در کجاست، اما یک چیز را یقین دارم و آن اینکه اگر منتقدان سینمایی ما خودشان فیلمساز بودند و تجربه کار سینمایی و تلویزیونی داشتند، قضیه خیلی فرق می‌کرد. مهم‌تر از این، همان است که در اول کار گفتم: تا هنگامی که «بت‌پرستی» در میان ما رواج داشته باشد، بزرگ می‌شوند نه «حقیقت»؛ آنگاه رفته رفته شهرت فلانی و بهمانی حجاب حق خواهد شد و راه را گم خواهیم کرد.

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.


از اس استاروی حمایت کنید.